| Register

The Comedy Empress

Filed under: Features — admin at 2:32 pm on Tuesday, September 8, 2009


Bagong pasok ako sa ABS-CBN when I saw my college friends Andoy Ranay and Roy San Luis.  Magkaka-batch kami noong college at sabay-sabay kaming sumali sa Teatro Tomasino. I found out na kaya pala hindi na sila nag-graduate sa UST kasi nag-transfer sila sa UP Diliman and took up Theater Arts.  It was there na nakakilala sila ng mga bagong kaibigan, na eventually naging mga kabarkada ko na rin—sina Candy Pangilinan, Harlene Bautista, Rico Gutierrez, Eugene Domingo, to name a few. May mga bago akong mga kaibigan. Ang saya!

 

Sa Sam’s Diner kami nagkikita almost every night.  Tambayan ng mga theater people ang Sam’s.  Very memorable sa akin ang lugar na ‘yan sa tabi ng Delta Theater.  Diyan ko unang nakilala ang Chicken Aoli, si Jo-Ann Maglipon at si Eugene Domingo.  Uge ang tawag namin kay Eugene.  Eugenia ang tunay niyang pangalan.

 

Kasama ko sina Harlene, Candy at Andoy the first time I met Uge sa Sam’s.  Over ang closeness naming apat that time, to the point na every day magkasama kami (sometimes with Rico Gutierrez na siyota pa ni Harlene noon).  Kasama pa ni Uge sina Ge Malacaman at Joel Saracho na mga kaibigan din namin.  Lahat sila magkakaibigan at mga miyembro ng Dulaang UP. 

 

Naka white T-shirt at maong lang si Uge.  Mahaba ang hair niya at medyo dry.  Nang ipakilala ako nina Candy, Harlene at Andoy kay Uge, buong sigla niya akong niyakap sabay sabing, “Ikaw pala yung John Lapus, Diyos ko!”

 

Naikuwento na pala ako nina Harlene sa kanya at ang aking pagmamahal sa aking “first love” na kilala din niya.  Niloloko pa ako ni Uge kay Ge at Joel dahil meron daw kaming something in common.  Hahaha. Ang saya!

 

Instant ang rapport namin ni Uge.  We have so many things in common.  Iisa ang sense of humor namin at takbo ng utak.  Pareho kaming galit sa bobo, madaling ma-stress at minsan masungit, to name a few. 

 

“Ma” as in Mama ang tawag sa kanya ni Harlene kaya naki-”Ma” na rin ako kay Uge.  Para kaming sitcom ni Uge pag nakita niyo kaming mag-usap.  Nakakatawa ang mga true to life na experience namin. 

 

Sa sobrang enjoy ko sa company ng mga friends ko from UP, sumali na din ako sa Dulaang UP.  First play ko with them yung SAKURAHIME ni Anton Juan.  Ang saya namin sa play na ‘yan kasi magkakasama kami nina Uge.  Baklang Japanese ang role ko na entertainer sa isang Omise (club) na puro mga Pinay ang entertainers.  May isang eksena na big night, at nag-iiba-iba ako ng mga costume sa scene na ‘yon every performance.  Ginugulat ko talaga ang ibang cast.  Minsan Dyesebel, Lion King at minsan pa, Darna. One time, Tinkerbelle ang costume ko.  May suot talaga akong pakpak.  I’m sure magugulat at mapapatawa ko na naman sila. 

 

Pasalubong ang blocking namin ni Uge (na madre naman ang role) sa scene na ‘yon.  Pa-exit siya, pa-enter naman ako.  May fog machine ang salubungan namin kaya walang nakakita.  Hinampas ako ni Uge, sabay say ng, “Ang laking lamok!” Pagsindi ng ilaw, tawa ako ng tawa.  Hahaha.  Ako ang nagulat at natawa.  Kaloka! Nakahanap ako ng katapat. Ang saya!

 

May play naman kami sa UP Theater Council.  Last Order sa Penguin sa Faculty Center ng UP.  Every 15 to 20 minutes ang interval ng aking entrance sa scenes na kasama ako. Pag hindi ko pa eksena, nakakatulog ako sa backstage kaya ginigising na lang ako ng stage manager pag ako na. 

 

Si Uge, sa harapan umupo, as in malapit sa tatayuan ko.  Pagpasok ko sa eksena na kumakanta pa, dinig na dinig ko ang litanya ni Uge na, “Naku paos ang bakla, siguro natutulog backstage.” Natawa na naman ako.  Imbyerna!  Hindi nagpaawat si Uge the next day.  Hindi ko alam na nag-watch siya ulit.  Nalaman ko na lang kasi bigla niya akong ginising habang natutulog backstage.  Say niya with matching kalabit, “Huli ka, sabi ko na nga ba natutulog ka, e.” Hahaha. Ang saya!

 

Ginawa din niya sa ‘kin ‘yan sa play naming Temptation Island Live! sa Republic of Malate years ago. Sa harap siya umupo at sa eksenang umiiyak ako, tinatapat niya ang bibig niya sa akin sabay bulong ng, “Ang husay ng anak ko. Ang galing.” Sobrang pigil ako sa pagtawa, lalo akong naiiyak. Huhuhuhahaha. Baliw pero masaya!

 

Binalak kong gawin din sa kanya ‘yon sa play nilang The Women sa Guerrero Theater. Hinahantay ko siyang mapatingin sa kung saan ako nakaupo. Nakaisa ako. Umiwas ang bruha. Ang punchline, nakatulog ako sa kalagitnaan ng play. Ako ang nalagot pagkatapos. Huli!

 

One time, nagkita kami sa labas ng isang dressing room sa ABS-CBN. Binisita ko kasi yung artista na inaayusan doon. Siya naman, may dubbing ng Telenovela. Chika-chika, landian, tawanan. Biglang lumitanya si Uge nang pagkalakas-lakas, “At sino naman ang babaeng minimake-upan na ‘yan?!” Naka-side view kasi yung girl kaya akala daw niya ang friend niyang si Cherry Pie Picache. Mabilis ang pangyayari kaya di ko na siya napigilan. Sumagot yung artista, “Ay, ako po ito.” Natulala si Uge at namutla naman ako. Si Sharon Cuneta ang artistang ‘yon. Matapos ko siyang pagalitan at matapos niyang magpaliwanag, nagtawanan na lang kami. Ang saya!

 

Minsan birthday ko. In-invite niya ako sa apartment niya at ipagluluto daw niya ako ng pansit. Ang sarap! After namin mag-lunch, umalis muna ako kasi may meeting pa ako. Bumalik ako ng before dinner at nag-inuman kami. In-offeran niya ako ng tirang pansit. Say ko, “Ayaw ko! Pansit na kanina, pansit na naman ngayon!” Nalasing ako. Nakita ko siyang kumakain ng pancit, nakikain ako. Naubos namin ang pansit at naubos ko ang kaning lamig ni Eugene. Food trip! Say niya, “Ayaw mo pala ha!”

 

Birthday ni Candy Pangilinan. Sabay-sabay kaming nag-dinner nina Uge, Carmina at Gelli sa bahay nina Candy. Ang sarap! Saging con hielo ang dessert. Si Uge ang naunang kumain. Saging, yelo ‘tapos gatas. Yummy!

 

Si Carmina naman ang sumunod. Paglagay ni Mina ng gatas, say niya, “Ay! Mama Cands, namumuo na yung gatas. Expired na yata.” Magaling tumingin ng expired na gatas si Mina, panatag kasi.

 

Napatingin kaming lahat kay Uge na sarap na sarap sa saging con hielo niya. Say ni Uge, “Ha? Ok naman. Nakaubos na nga ako ng isa.” Doon na lang namin nakita na buo-buo na din ang gatas na kinakain niya. Say niya ulit, “Hindi ok talaga.” This time, namumutla na siya. Na-confirm naming lahat na panis na nga ang gatas.

 

Say ni Uge, “Ah, panis ba?” Humagalpak na lang kaming lahat sa kakatawa. Opo, si Eugene Domingo ang nag-iisa kong kaibigan na kumain ng panis na gatas. Hahaha. How ironic na endorser si Uge ngayon ng gatas. Pro! Ang saya, di ba?

 

Iniwan ako ng boyfriend ko. Pinagpalit ako sa ibang bakla. Nalungkot ako, na-depress, nabaliw. Nag-emote ako sa ilang kaibigan pero wala silang magawa at lalong wala silang ginawa. Tuwing magkikita kami ni Uge, nag-e-emote ako sa kanya. Hindi ko namamalayan na paulit-ulit na pala ang kuwento ko. Walang hanggang emote, angst at kabaliwan. One time, sabi ni Uge, magkita daw kami. Pumayag naman ako. Dinala niya ako sa psychiatrist. Binayaran niya ang first session. Nawala ang lungkot ko, depression at kabaliwan. Muli akong sumaya! 

 

john1.jpg

john3.jpg

john4.jpg

john2.jpg


Si Eugene ang date ko sa Star Magic Ball last August 30. Late na kami kasi inantay ko pa siya dumating mula sa Kimmy Dora mall show sa SM Molino. Late na sila nag-start kasi nanggaling pa si Uge sa Showbiz Central na late na din nag-start dahil sa boxing.

 

Mga 9:30 p.m. na kami nakababa from our room sa Shangri-La. Nag-start na ang program. Wala ng tao sa lobby kaya papasok na kami dapat, pero sabi ko sa kanya, dapat magpa-picture muna kami doon sa red carpet na nasa background ang Star Magic logo.

 

Hinanap pa namin ang red carpet, Pucha, sa baba pa pala. Nakita naman namin pero tatlo na lang ang paparazzi. Pose, project, pout naman kaming mag-ina. Gutom na gutom na kami pareho kaya takbo na agad paakyat. Pagpasok namin ng ballroom, wala ng upuan. Standing room ang ball. Hindi naman na ako umimik kasi maski ang mga kapatid kong baguhang artista na Star Magic at ABS-CBN artists, e, mga nakatayo na din.

 

Say ni Uge, “Dedma na ‘nak. Gutom na ko. Get na tayo ng pagkain!” Habang hawak namin ang mga pagkain namin, may tumayo sa dulong table sa tabi namin. “Eto Ma, makiupo muna tayo.” Pag-upo namin, si Mother Lily pala yung ka-table namin. Naalala ko na galit nga pala sa kanya si Mother. Kinabahan kami ni Uge kasi first time pala nila magkikita. Tumayo si Uge, say niya, “Para matapos na!” Sinamahan ko siya, say ko, “Mother si Eugene, o.” Say ni Uge, “Mother, patawarin mo na ‘ko.” Say ni Mother, “Ay, oo naman.” Feeling ko nabigla si Mother or hindi niya nakilala si Eugene or nadaan sa bilis . Napalayo ako sa kakatawa kasi nakikita ko ang pag-e-effort ni Uge. Hahaha. Ang saya! 

 

Si Eugene ang gumawa ng Facebook account ko. Isa siya sa mga kaibigan ko na kung nalulungkot ako, gagawa siya ng paraan at hindi lang niya ‘ko dadamayan. Hindi lang siya magsasalita, makikinig din. Isa siya sa limang tao na una kong tinatawagan pag nalulungkot ako dahil alam ko muli akong sasaya. 

 

Inatake ako ng lungkot the other day. Nanood kami ni Eugene ng first day ng Kimmy Dora. Natawa ako nang bonggang-bongga! Nawala ang lungkot ko. Muli akong sumaya. Kahit sa pelikula at tunay na buhay pinapasaya ako ni Ma. Showing pa din ang Kimmy Dora (Kambal sa Kiyeme). Nood kayo. Ang saya!