Sa sobrang ingat ko na huwag makasakit ng damdamin ng ibang tao, pinag-iisipan ko mabuti ang lahat ng mga bagay na gusto kong sabihin at gawin. Minsan nga nao-okray na ako ng mga kaibigan ko kasi chumi-chika na daw ako ngayon at hindi na masyadong prangka. Umani ako ng pagkadami-daming batikos sa mga friends ko when I said na magaling umarte yung isang young actor. Ok lang ‘yon, at least, na-please ko naman yung actor. Yes, hindi siya magaling umarte pero hindi naman ganoon kapangit ang acting skills niya. Nilagyan ko lang ng konting palabok. At least, hindi ako nakasakit ng damdamin ng iba or hindi ako nagkaroon ng kaaway.
It is a conscious act for me to see the goodness in other people and my surroundings. Sawa na din ako mang-okray at maghanap ng pangit sa paligid. Remember my “Prangka ka John” days? Ang pangit ko din noong time na ‘yon. Hehehe. Now, I try to see all the positive things in life, the goodness in others, and the beauty of the world. Kaya ngayon, ang beautiful ko din. Hahaha.
My thoughts are different though. Sobrang bad. Sobrang naughty. Sobrang makasalanan. Salbahe! Nakakatakot!
Sa sobrang suppressed siguro ng bibig ko na magsalita ng masama at ng katawan ko na gumawa ng katarantaduhan, ang utak ko naman ang bumabawi. Maski ako kinikilabutan minsan sa mga bagay na naiisip kong gawin sa iba. Nakakatakot ang mga words na naiisip kong sabihin sa mga tao or sitwasyon na nagpapagalit sa akin. Kung ang laman ng isip ay nakamamatay, madami na kong napatay.
“P*tang ina ‘yang taklesa mong bunganga! After mo mataklesa, magso-sorry ka sa akin, gaga ka! Magsara
“Anak ng p*tang kaibigan ‘yan. Sinasapalan yata ng pera ang bunganga ng hind*t kaya nakuha akong traydorin!” Iyan ng three-second thought ko when I found out na isang kaibigan ang nagbigay ng address ko sa isang kaaway. Umiyak na lang ako pagkatapos.
“Hindi alam ng taong bayan ang kababuyan ng hayop na ’yan. Huwag niya akong hamunin at tapos na ang maliligayang araw niya kapag nilabas ko ang mga testigo at ebidensiya ko! P*ki ng ina niya!” Iyan ang pumapasok sa utak ko tuwing nakikita ko ang isang tao sa TV. Nagdadasal ako ng taimtim kapag naiisip ko ito. Humingi ako ng kapatawaran sa Diyos kung bakit ko ito naiisip. Malaking tulong na hindi ko pinapanood ang palabas na alam kong makikita ko siya.
“Biktima? T*ng ina naman! Pinaggagagago tayo ng demonyo!” Iyan ang muntik ko ng masabi aloud when I heard a doctor saying “biktima” din daw siya.
“Parang pagkalibog-libog naman niya! Parang mauubusan ng lalaki ang gaga! Akala ko break na, bakit naglalaplapan pa?” Iyan ang sumagi sa tarantado kong isip when a friend of mine texted me na nakita niya last Monday ang isang controversial couple na naglalambutsingan sa isang sinehan sa Rockwell last Monday.
“Na naman! P*tang inang bata ‘yan, dapat diyan ikulong na at putulan ng b*rat!” Iyan ang unang reaction ng malikot kong isip ng mabasa ko sa PEP ang ginawa daw ng isang actor sa isang actress. Inisip ko na lang na mabait sa akin si actor kaya humupa.
“Pag nakita ko ‘yang adik na ‘yan, sasampalin ko para may maikuwento na naman siyang pokpok siya!” Iyan ang sumagi sa isip ko when someone told me na nasa Boracay din ang isang TV host/model on the same time that I was there last month.
“Mga leche ang mga p*tang inang ‘yan. Walang professionalism. Mga tamad! Hindi na lang mag-quit at magtinda ng tinapa. Malaos
“Ang bobo pala niyang gago siya! Ayaw niya machismis na bakla, pero puro baklang-bakla ang mga kabarkada niya! Tanga ang p*ta!” Ito yung unang sumagi sa utak ko when I saw a picture of an actor in a magazine with his gay friends.
“Dati kasing adik ang demonyong ‘yan! Natuyot na ang utak kaya puro imbento ang sinasabi ng p*tang ina! Kasing pangit ng mukha ang ugali! Hindi pa mamatay para marami ang matuwa!” Iyan ang madalas kong maisip sa tuwing lalaitin ako ng isang baklang reporter. Halos masuka ako kapag naiisip ko ito. Gusto kong isuka ang laman ng utak ko para maging malinis.
“Buti nga! Sana hindi na natanggal ang pipino sa puwet niya o kaya tuluyan na nagsara. Hahaha!!!” Halos ngumingiti pa ako nang maisip ko ito when somebody emailed me regarding a TV host/reporter na nagpa-opera daw ng puwet dahil may ipinasok na pipino. Diyusko!
“Ay bobo! Ay gaga! Ay p*tang ina!” Halos masambit ko iyan when I found out na may nasabing
“Mga p*tang ina ‘yang mga ‘yan! Pag kailangan nila ako, nandoon ako! Mga walang utang na loob ang mga P*nyeta! Iyan ang pumasok sa utak ko when I realized that some of my closest friends did not watch Sweet 16. Gusto ko tuloy buksan ang utak ko at lagyan ng alcohol para luminis. Nakakadiri.
May God forgive me dahil naisip ko ang mga bagay na ito. Huwag na Niiya sana hayaan na lumabas pa sa makamundo kong bibig. Huwag ko na
Pero tao lang ako, marupok at makasalanan. At kakaiba ang utak natin. Ang daming nararating. Ang daming naiisip. Ang bilis magkasala. Kung lahat ng naiisip ko nagiging totoo, malamang nakakulong na ako ngayon. Kung lahat ng naiisip ko parang bala, marami na akong nabaril. Bang! Bang! Bang!
May dinagdag ako ngayon sa dinadasal ko. Nakalagay sa nabili kong prayer book, Moments with God, sa Pink Sisters sa Tagaytay.
Prayer for Forgiveness
Almighty and merciful Father,
we ask your forgiveness
as we confess our sins,
we are sorry for our failures,
indifferences and negligence.
We are sorry for our actions
that harm others and ourselves as well.
Forgive us for our sinful thoughts
and destructive words.
By the power of your Holy Spirit,
help us to forgive one another
“seventy times seven times”.
Make us see
that although we have our differences,
in our deepest core we are the same:
we are all your children
and we all have our share of hopes,
desires, needs and hurts.
Make us respect and understand one another.
Continue to renew us in faith, hope and love
so that our lives may reflect the image
of Christ your Son, our Lord. Amen.
Matagal na akong hindi nagkukumpisal sa pari. For now, sa inyo na lang muna.
By the way, I would like to thank everybody who supported Sweet 16.
To my home network, GMA. Salamat sa masarap na pakiramdam bilang Kapuso.
Sa Calayan Surgicentre sa muling pagsuporta sa isa ko na namang gawain.
Sa aking Kumare na si Bing Cristobal sa walang sawang pagbibigay sa akin ng magagandang costumes.
Sa ABS interactive sa bonggang-bonggang billboard sa EDSA kahit Kapuso na ako.
Sa aking PEP family na itinuturing akong “Star.”
Sa aking Kumareng Boyet Marinas ng Hairwatch Salon sa patuloy na pagpapaganda sa akin.
Sa Jollibee para sa pagkaing masarap.
At sa Kulay Express Printing ni Polly at Badette para sa libreng posters at tarpaulin.
Sa lahat ng aking staff at friends na siniguradong magiging maganda ang Sweet 16: Phillip, Mosang, Gigi, Lou at iba pa. Salamat! Tuwang-tuwa ang “Mama”.
Sa aking mga kaibigan, hindi kaibigan, fans at wala lang na bumili ng ticket at nanood. I only have good thoughts for you.
God bless you all!
