Isang magandang topic ang naisip ko para sa pagbabalik ko dito sa PEP bilang isa sa mga blogger.

Una sa lahat, sobra kong na-miss ang gumawa ng blog dito, kasama na riyan ang pag-iisip ng maisusulat at mag-gather ng pictures para mai-share ko sa inyo.

Pangalawa, sobra ko kayong na-miss kuwentuhan ng mga bagay-bagay na ginagawa ko at nangyayari sa akin.

Medyo mahabang panahon din na sinarili ko muna ang mga nararamdaman ko dahil may mga bagay na inayos pa ako sa aking kalooban.

Nagpapasalamat ako sa PEP sa respeto at understanding na ibinigay nila sa akin. At sa lahat na rin ng taong nirespeto ang katahimikan ko sa mga nangyari sa ‘kin sa pagpasok ng taon.

Ngayon, ako ay nagbabalik para iparamdam sa inyo na okay na ang lahat. Masaya dapat ang buhay dahil mabait ang Diyos.

Speaking of pagbabalik, may bagong project akong gagawin! Bale ito ang aking pagbabalik sa paggawa ng soap opera. After three years, balik-primetime soap opera ulit ako. Isa pang pagbabalik ay ang tambalang Jolina-Marvin loveteam.

Nung isang araw nga, nag-You Tube ako ng lumang videos namin ni Marvin at wala akong ginawa kundi tumawa ng tumawa. At naisip ko na marami na rin kaming nagawa ni Marvin as loveteam at individual artist sa showbiz. At hanggang ngayon, di pa rin kami nagsasawa na mag-exchange ng mga ideas kung paano mapapasaya ang mga tao.

Ngayon, mapapanood niyo na ulit kami ni Marvin gabi-gabi.

ADIK SA ‘YO, ito ang title ng comedy/love story na soap opera na gagawin namin nina Marvin, Jenica Garcia at Dennis Trillo.

Jenica bilang KAREN: isang mayaman na dalagita, medyo trying hard. Sobrang naniniwala sa mga hula at mga kasabihan.

Dennis bilang RUBEN: isang probisyano na binalewala ng nobya. Mapagmahal.

Marvin bilang CARLOS: isang metal sculptor; napaka-O.C. na businessman.

Jolina bilang JOANA: stepsister ni Karen. Magkapatid sila sa ama. May lihim na pagtingin kay Carlos.

Ang istorya nito ay hindi tungkol sa adik sa drugs kundi adik sa pagmamahal. Sigurado ako na tatawa kayo gabi-gabi pero may kurot pa rin sa puso ang ibang mga eksena.

Excited ako dahil ang director nito ay si direk Joel Lamangan. Napakagaling at sobrang professional. Ayaw ng nale-late sa set. At pag trabaho, trabaho muna at walang halong chikahan.

Sabi nga ni direk Joel, mas mahirap magpatawa kesa magpaiyak ng mga manonood—mapa-pelikula man o telebisyon.

Tara, silipin natin ang mga preparasyon:

STORY CONFERENCE

HAIR EXTENSION

WORKSHOP

PICTORIAL

TEASER SHOOT

Nag-umpisa na kami ng taping, at may schedule na rin ng mga susunod na taping. Yun naman ang isi-share ko sa inyo next time.

Sa lahat ng may suggestion ng kung anong topic ang gusto niyong mapag-usapan o mabasa sa blog ko, mag-email lang kayo sa myjolinaforever@yahoo.com at susubukang kayanin ng powers ko na magsulat tungkol sa topic na mapili ko.

O pa’no, hintayin ko ‘yan, ha. Happy fiesta!

PICTURE OF THE DAY

Kinunan ko ito nung mag-Tagaytay ang family naming nung holy week. Mga baby snail sila na nasa ilalim ng malaking dahon. At doon sila talaga nagsusumiksik dahil ayaw nila ng araw ‘pag nagpapahinga sila.   

Ang story: May mag-asawa na masaya.

Pero nagkaproblema sila nung si babae ay pinatira ang kamag-anak sa bahay nilang mag-asawa. Hanggang sa nagka-anak sila pero may cancer. At iniwan ng lalaki si babae.

Ang tanong: Ano ang magiging katapusan ng kuwento nila?

Yan ang istorya na ginawa namin ni Marvin para sa Dear Friend. Sana napanood niyo yung first part nung Sunday. Yung second part ay ipapalabas sa darating na Linggo.

Share ko sa inyo yung pictures ng taping namin.

First time namin ni Marvin gumanap sa papel ng mag-asawa. First time ko gumanap sa papel ng may asawa at anak. Inaamin ko na medyo naninibago ako. Pero masaya pala talaga ang gumagawa ng iba’t ibang role. At masaya ako na si Marvin ang una kong naka-partner sa ganitong role. At least kampante ako. Talagang subok na ang teamwork namin ni Marvin.

Maraming salamat sa mga nanood at huwag niyo kalimutan ang part 2, ha. This Sunday na.

Natatandaan niyo ba yung naging entry ko dito sa blog tungkol sa Taiwan show namin na di natuloy dahil sa bagyo?Puwes!!! Nung November 1 to 3, natuloy din ang show ng globe para sa mga OFW (Overseas Filipino Workers) sa Taoyuan, Taiwan. Kasama pa rin sina Tuesday Vargas, Christian Bautista at ang Rivermaya.November 1, 5:45 a.m., ang flight namin. 5:00 a.m. nung nakapag-check in ako sa airport. At dahil maaga pa at wala pa ang mga kasama ko, nagbasa lang muna ako ng libro habang naghihintay.Dumating kami sa Taiwan ng 10:00 a.m. Nang makarating kami ng hotel sa Taoyuan, nag-rest muna kami ng konti at kanya-kanyang lunch muna. Next sa schedule namin ay 2:00 p.m. para mag-store visit.Pagkatapos ng lunch, kahit medyo antok ako, nag-ayos na ako kasi ayokong ma-late sa call time. Ang usapan, mga 1:30 to 1:45 p.m. magkikita-kita sa lobby dahil aalis kami ng 2:00 p.m.Pagdating namin sa Taipei, di na kami nagsayang ng oras, dumiretso kami sa mga sponsors at nagpa-picture.Bago kami bumalik ng hotel sa Taoyuan, tutal nasa Taipei na kami, nagpunta kami sa Taipei 101, ang tallest building of the world! Take note, sa buong mundo iyan.Mall yun sa baba at yung itaas ay at parang museum at overlooking ang city. Yung iba nag-shopping at apat lang kami na nag-decide na puntahan yung Observatory.Kahit di kami nakalabas sa open air na lugar sa tuktok ng building, sulit pa rin ang naging tour namin. At nadagdagan ang saya ko nung may natira pang time para dumaan ng Page One bago bumalik ng hotel.Pagdating naman sa hotel, nagbihis lang ako at nag-freshen up, may dinner kasi kami lahat sabay-sabay, kasama ang mga taga-Globe. Pagkatapos ng dinner ay may meeting at script reading.-End of Day 1- (Read more… )

Happy birthday to me!!! Yes, ang haba ng naging birthday ko.

October 24, Friday

Sa U.P. ako unang nagkaroon ng pre-celebration ng birthday. Binigyan ako ng maliit pero masayang salo-salo ng eBay.ph. Ito rin ay mini-presscon. Nag-park yung van ko at nag-invite ang eBay ng ilang kaibigang press para makisalo at ma-interview ako tungkol sa pag-endorse ko ng ebay.ph. at kung anu-ano na ang na-purchase ko dito.

Kasama sa interview ay ang pag-encourage ko sa mga tao tungkol sa kagandahan ng online shopping.

Gusto ko din magpasalamat sa YEY Italian resto sa pagprisinta nila ng kanilang pagkain. Nagulat na lang ako na nakahanda sila doon.

October 27, Monday

Sa Star City and pangalawang celebration na ginawa ko para sa birthday ko. Ako naman ang nag-organize nito. Kinausap ko ang GMA KAPUSO FOUNDATION kung puwede ko bang ipasyal ang mga batang tinutulungan nila sa Star City bilang treat sa darating kong birthday. Agad naman nilang inayos, at ang mga batang nakasama ko doon ay yung mga naoperahan na sa bingot, sa luslos, sa puso, at mga cancer survivor.

Naisip ko na tamang-tama ang word na “birthday” para sa theme ng pagpasyal namin na iyon sa nasabing theme park. Birthday para sa araw ng kapanganakan ko at birthday para sa bagong pag-asa sa puso ng mga batang ligtas na sa mga karamdaman nila.

Talagang nag-enjoy kami sa pamamasyal. Nag-ikot kami sa Star City sa tulong ng matagal ko nang kilala na sumusuporta sa akin at naging kaibigan na si JANICE BERNARDO.

Maraming salamat sa walang sawang pagmamahal at suporta. At salamat din kay CHRISTOPHER SO sa pagtulong din sa amin maIlibot ang mga bata.

Bago kami namasyal ay kinantahan ko muna ang mga bata pati na rin ang mga kasama nilang magulang.

Ang una naming pinuntahan ay ang SNOW WORLD

Kitang-kita sa mga bata na talagang enjoy na enjoy sila. Natutuwa naman ako para sa mga magulang rin na nag-enjoy.

‘Tapos, tumuloy kami sa DINO ISLAND.

Diretso kami sa GRAND CAROUSEL.

Gusto pa sana namin mag-ikot kaya lang medyo padilim na. May mga bata kasi na malayo pa ang uuwian kaya nag-decide kami na tapusin na ang pamamasyal. Bago kami naghiwa-hiwalay, binigyan ko silang lahat ng hinanda naming merienda. At para sa mga bata naman ay munting giveaways.

Totoong kakaiba ang pakiramdam ng nakapagpapasaya, lalo na ng mga bata. Isang matinding regalo para sa akin ang makita na may ngiti at bagong pag-asa sa mga mukha nila. Ito ay higit pa sa kahit na anong materyal na bagay.

November 6, Thursday

Hindi puwedeng hindi ako mag-Unang Hirit dahil may hinanda sila para sa birthday ko. Wednesday pa lang, excited na sina Ate Lyn [Ching] para sa celebration.

Nung Thursday, nagpadala ang parents ni Bebong ng food na luto nila mismo para sa amin lahat. 6:00 a.m. pa lang ay nag-set na ng food. Sobrang sarap! At natuwa ako na nasarapan din ang mga kasama ko sa Unang Hirit.

Ang saya ng mga nangyari—may “Jolina sing-and-look-alike” na ginawa sa Colegio De San Lorenzo, kung saan ako nag-graduate ng high school. Naimbita nila doon sina Tito moi at Tita annie ng The company para mag-judge. Sila ang mga naging mentors ko nung nasa 14K ako. At nag-judge din ang isa sa naging teacher ko na si Mrs. Herrero.

Nagkaroon din ng segment na “Photography 101″ kung saan nagbigay sa akin ng mga tips about photography si James Tablante.

At ang pinaka-kinabahan ako pero enjoy din pala ay yung “Lie Detector.” Nakakatawa!!!! Ang saya!

November 7, Friday

Sa bahay, nag-dinner lang kami ng family, parents ni Bebong, mga close friends ko since elementary and high school at siyempre si Bebong.

Simple pero ubod ng saya para sa akin dahil alam ko na nandun ang mga mahal ko sa buhay.

November 9, Sunday 

Binigyan ako ng SOP ng birthday celebration. At special din yun dahil sa bagong building at studio na ginawa ang SOP. Ang laki-laki ng studio at ang lamig!!! Ang saya dahil ang daming dressing room na ubod ng linis.

Sa lahat ng bumati sa akin in person, sa text, sa tawag, dito sa blog, sa mga VTR ng U.H. at SOP at mga nagbigay ng flowers at gifts, MARAMING MARAMING MARAMING SALAMAT!!!

Sa lahat ng hindi nakapanood ng Unang Hirit nung Tuesday, October 28, ikuwento ko sa inyo ulit ang paranormal experience ko, kasama ang aking pamilya at ang staff ng UH, sa isang bahay sa Bulacan, Bulacan.

Tinanong ako ng staff kung puwede raw ba akong mag-ghost hunting para sa Halloween presentation ng UH. Akala ko, comedy ang gagawing theme kaya sabi ko, si Drew ulit ang kasama ko. Pero sabi nila, seryosong ghost hunting daw kaya hindi kami puwedeng pagsamahin  ni Drew, dahil paniguradong lolokohin lang namin ang buong presentation.

Nagdalawang-isip ako kasi first time ko gagawin ang isang ghost hunting activity nang seryoso. Sabi ko sa kanila, sige payag ako pero sana may kasamang isa pang host. Sabi nila, makakasama ko raw si Regine Tolentino.

Dumating ako sa Bulacan ng 7:30 p.m. at sinabi agad sa akin na hindi makakarating si Regine, so, no choice ako. Ngeee! Mag-isa lang ako. Good thing, kasama ko palang maglilibot ng bahay yung grupo ng UH. Bale pito lahat ang sumama. Kasama din namin si kuya Alex, isang psychic researcher at paranormal expert. Medyo malakas na rin ang loob ko dahil sumama sa akin sa Bulacan ang family ko. Pero di ko sila pinilit maglibot din ng buong bahay, lalo na ang mommy ko na may third eye. Ang nangyari, kung sino lang ang may gusto ang sumama.

Nang makita ko yung bahay, ang una kong naramdaman ay saya. Kasi sa totoo lang, gustung-gusto kong nakakakita ng mga napakalumang bahay. Mas luma, mas gandang-ganda ako. Ewan ko kung bakit pero napapahinto talaga ako pag nakakakita ng sinaunang bahay.

Sa main door pa lang nung bahay, may nakaukit na “1866.” Ang paligid ay madilim, ganun din ang ilalim ng bahay. Kilala ang bahay na yun sa Bulacan, Bulacan bilang “bahay kastila.”

Unang ginawa ko pagbaba ng sasakyan ay nag-intro spiel muna ako, ‘tsaka namin nilibot ang bahay. Ang kasama ko na naglibot ng bahay at si kuya alex, ang yaya kong si Teresa, ilang staff at camera man. Si kuya Alex ang nagsasabi sa akin kung anong part ng bahay yung mga nilalakaran namin. Hindi lahat pwedeng pumasok sa bahay nang sabay-sabay. Dapat mga lima-lima lang kasi marupok na ang flooring ng bahay at baka bumagsak na ito.

Una niyang pinakita sa akin ang unang malaking sala. May mga gamit pa ito na halatang tinambak na lang doon. Sunod ay ang pangalawa nilang malaking sala na ang gamit na lang doon ay isang cabinet na may mga lumang libro. May nakita pa akong Taliba na diyaryo na ang date ay 1971. Tuwang-tuwa ako kasi amoy luma at talaga namang malutong na yung mga papel.

Pagkatapos ng sala ay tumuloy kami sa unang kuwarto. Ang laman lang ng kuwartong iyon ay dalawang malaking salamin at upuan. Nasa bandang gilid ang mga ito ng kuwarto na malapit sa pinto at bintana.

‘Tapos ay lumakad kami papuntang pangalawang kuwarto. Ang una kong nakita sa pangalawang kuwarto ay isang kama. Medyo nag-alangan ako kasi may isa pa palang kama dun sa gilid na may unan na nakabalot ng kumot. Ang sabi agad sa akin ni kuya Alex, wala yun—unan at kumot lang daw yun…Kaya tumuloy ang lakad namin.

Sa pangatlong kuwarto, nagulat ako kasi parang may nakita akong nakatayo na tao sa may cabinet. Yun pala ay isang damit ng malaking santo. May mga gamit pang iba sa third room gaya ng kama, mga lumang cabinet, libro, salamin, rocking chairs, karaoke, at madaming lumang santo na nasa ibabaw ng cabinet.

Imbes na matakot ako, tuwang tuwa ako kasi aliw na aliw ako sa mga lumang gamit with matching alikabok! Haha! At talagang gandang-ganda ako sa cabinet.

Paglabas ng third room ay nasa unang sala na ulit kami. Paikot lang pala yung mga kuwarto dun. Pero sa tabi ng unang sala, may pintuan na maliit lang pagkakabukas. Sabi ko kay kuya Alex, hindi ba namin papasukin yun at ano naman yung lugar na yun? Ang sabi niya, yun daw yung malaking kusina. Bukod sa yun ang lugar na may pinakamarupok ng flooring, hindi raw maganda ang pakiramdam niya sa lugar na yun. Hindi niya raw kami mapapapasok dun. A

ng ginawa ko na lang, pinabuksan ko ang pinto at nag-picture na may flash para man lang makita ko ang itsura. Sobrang dilim kasi kaya kailangan gumamit ng flash.

Nang matapos naming ikutin ang bahay, saya ang nararamdaman ko dahil sa mga nakita kong lumang gamit, bintana at pati pinto. Sa madaling salita, nagandahan ako talaga sa bahay.

Akala ko tapos na ang shoot namin, yun pala ay may gagawin pa ako para makumpleto ang punta namin doon. Lilibot pa pala ng isang beses pa sa buong bahay pero ako na lang ang iikot hawak ang maliit na video camera.

Since alam ko na ang mga pupuntahan, naghanda ako agad at hinawakan ko na ang camera. Akala ko, ako lang talaga mag-isa, yun pala, kasama ko rin sa likod ko si Teresa (yaya ko), para naman gabayan ako nang konti sa lalakaran ko at baka madapa ako. Hahaha!

Sinimulan ko ang paglalakbay.

Pumasok ako sa pangalawang sala at nagkuwento kung ano ang makikita sa sala na yun. ‘Tapos nung papasok na ako sa unang kuwarto, huminto ako sa may pinto para magkuwento sa camera kung ano iyong papasukin ko. Pagpasok ay medyo kumabog ang dibdib ko. Pero di ko na lang pinansin kasi naisip ko na alam ko naman ang mga makikita ko dun, e. At nagkuwento na ulit ako habang naglalakad.

Nang malapit na ako sa pinto ng pangalawang kuwarto, huminto ulit ako para magkuwento sa harap ng camera. Nung papasok na ako rito, biglang bumigat nang todo yung dibdib ko at medyo nagsikip nang konti yung paghinga ko. Nilakasan ko ang loob ko at nung itutuloy ko na yung paglakad, kakaibang bigat na ang nararamdaman ko. Gusto kong tumuloy pero pati paa ko parang napakabigat at hindi ko masyado maigalaw. Tinutulak na ako ni Teresa para lumakad na kami pero napapa-atras talaga ako. Sumisikip nang sumisikip yung paghinga ko. Noong naaninag ko yung kama, lalong sumikip yung dibdib ko. Hanggang sa nag-give up ako…

Binitawan ko yung video cam at bumalik nang dire-diretso papalabas. Hindi ko na naisip kung may kasama pa ako lumabas basta dali-dali akong naglakad. At habang papalabas ako, halo-halo na ang nararamdaman ko kaya napaiyak ako.

Pagdating ko sa main door ng bahay, kinunan agad ako ng camera at tinanong kung ano ang nangyari sa akin.

Yung pangalawang kuwarto na yun ay kuwarto ng matandang lalaki na nagmamay-ari ng buong bahay. Apat ang naging asawa niya at madami siyang mga babaeng dinala doon. Ang malaking tanong, lahat kaya ng babaeng dinala niya doon ay gusto ang ginawa nya o hindi? Bakit may mabigat akong naramdaman?

Nung makahinga na ako nang konti, lumabas na ako ng bahay para pumunta sa pamilya ko at magkuwento sa kanila kung ano ang nangyari at naramdaman ko nung mga oras na iyon.

Biglang nakita ko ang mommy ko na mapula ang mata at mukhang worried. Yun pala, ang ate ko, napatulala at namumutla. Tinanong agad ng mommy ko kay kuya Alex kung puwedeng mag-pray muna kami o may gawing ritwal bago umalis ng bahay para siguradong walang mangyayari sa amin na masama. Sabi ni kuya alex, magdadasal daw kami lahat at magsisindi daw siya ng insenso.

Tinanong ko agad ang mommy ko kung ano ang nangyari kay ate. Sabi ng mommy, bigla na lang daw namula ang mukha ng ate na parang init na init. Hindi na umiimik ang ate ko.
Dapat ay bababa pa kami sa ilalim ng bahay pero sabi ni kuya Alex, whuag na lang daw ako sumama.

Bago kami umalis, nagdasal kami lahat at pinausukan kami lahat ni kuya Alex ng insenso. Pinagsindi niya ako ng tatlo at nagpunta kami ulit sa mga kuwarto kung saan may salamin. Kailangan daw naming dasalan yun dahil yun ang nagsisilbing portal ng mga ispiritu. At para mawala daw ang bigat ng dibdib ko sa pangalawang kwarto, kailangan namin itong iwanan ng insenso.

Pagkatapos nun ay umalis na kami ng bahay.

Noong makalabas na ang aming sasakyan doon sa bahay, tahimik pa rin ang ate ko. After five minutes, humagulgol ng iyak. Nagulat kami lahat at tanong ng tanong kung ano nangyayari sa kanya. Iyak lang siya ng iyak. Nung pinainom namin siya ng tubig ay nahimasmasan ito ‘tsaka nagkuwento.

(Read more… )

October 22, 6:30 p.m. , Shanghai Bistro in Eastwood City

Nagkaroon ng isang dinner party para kay Lindsay Custodio-Platon. Mga super close friends and family ang inimbitahan. Ang nag-organize ng party ay ang napakabait niyang asawa na si Julius Platon.

Wednesday pa lang ay tumawag na si Julius para sabihing may inaayos siyang surprise party para kay Jaimee (nickname ni Lindsay), at invited ako.

Sabi pa ni Julius na close friends lang ni Lindsay ang inimbitahan nya. Sabi niya, “Mare, tayo-tayo lang kaya sana makapunta ka.”

Kahit maliit o malaki mang party ang mangyayaring party, magpupunta talaga ako doon. Alam ko na magiging masaya ang dinner dahil madami akong makikitang mga kaibigan na matagal ko nang ‘di nakita. Isa na nga si Jaimee.

Umaga pa lang nung Tuesday, tinawagan na ako ni Roselle Nava para sabihing kung manggagaling ako sa bahay papuntang Eastwood ay daanan ko na siya para sabay na kami.

Tutal nasa Visayas Avenue siya, kung saan naroon ang kanyang music school, at malapit lang yun sa amin.

5:30 p.m. ako umalis sa bahay para sunduin si Roselle. Gusto naming agahan ang pagpunta sa Eastwood kasi doon na rin kami bibili ng regalo para kay Jaimee.

Pagpasok na pagpasok ni Roselle sa van, nagsimula na ang daldalan. Hirap sumingit… Sari-saring kuwento…Napag-usapan ang tungkol sa kasal, sa ASAP dati, Ang TV, mga concert sa probinsiya na ginawa namin, mga school tour. Haaay…dami na rin naming pinagsamahan.

Hindi namin namalayan na malapit na pala kami sa Eastwood. Teka, hindi pa kami nakakaisip ng regalo.

Bago kami nakarating sa parking, nag-text na ako kay Jan Marini para tanungin kung nasaan na siya. Ang sabi niya, malapit na rin daw sa Eastwood. Pagbaba namin, nag-picture taking muna kami ni Roselle bilang kami yung unang magkasama nung gabing yun.

‘Tapos maya-maya lang, nakita na namin si Jan Marini. Picture, picture ulit!

Hinanap namin agad yung Shanghai Bistro at nung makita namin na wala pa namang masyadong tao, dumiretso muna kaming tatlo sa Beauty Bar at dun na lang bumili ng regalo para kay Jaimee. Hahahaha!!! Pareho kami ng paper bag ng regalo ni Roselle, halatang kakabili lang.

Dumating na yung boyfriend ni Roselle na si Allen kaya umakyat na sila. Kami ni Jan Marini, pumunta pa sa “A different bookstore” dahil may hinanap akong libro. Sinamahan kami ni Gerard, na husband niya.

Nung paakyat na kami ni Jan Marini, nakita namin si Jane Zaleta-Dimaunahan.  Picture! Picture!

Nagtabi-tabi kaming lahat sa isang table. Kahit siksikan kami, basta isang table lang.
Habang hinihintay namin ang birthday celebrator, dumating na rin si Susan Husseinzadeh-Tan at asawa niya. May baby na sila ng asawa niya at may business din—yung “Café Tazza.”

Sunod na dumating ay si Sarji. Walang kasama, e, pero may girlfriend siya.

At nag-umpisa na nga ang kuwentuhan. Si Jan Marini ang naging katabi ko. Kung anu-ano din ang napag-chikahan namin. Sino ang mga nagpadagdag ng boobs na ‘di umamin? Sino ang mga nagpa-lipo? Sino nagpagawa ng mukha na ayaw umamin?

Kulang na lang labada at talagang chismosa na ang dating namin.

7:30 p.m. nang dumating si Jaimee at napaiyak siya sa surprise ng kanyang asawa.

Nung nagpapasalamat si Jaimee sa lahat ng nandun, na-touch ako sa part na nag-thank you siya sa magulang niya sa pag aalaga sa kanya nang maayos at dahil hindi siya pinapabayaan.

Pero napaluha na ako nung magpasalamat siya sa asawa niya. Makikita mo ang pagmamahal nila sa isa’t-isa mula noon hanggang ngayon.

Pagtingin ko kay Roselle, may luha din. Di ko na tinignan sina Jan, Jane at Susan, at baka magkatawanan lang kami. Sayang naman ang moment ni Lindsay.

Ang sarap ng dinner namin dahil kasama sa pagkain ang masasayang memories na pinagkukuwentuhan naming lahat. Pagkatapos ng dinner, nagkantahan din kami.

‘Pag tinuring mo talagang isang kaibigan ang tao, kahit gaano katagal kayong di magkita o mag-usap, siguradong masaya ‘pag nagkita kayo ulit.

HAPPY BIRTHDAY, LINDSAY!!!

Nasubukan niyo na bang kumain na parang wala nang bukas?

Hahaha! O.A. yata yung tanong ko.

While I am still trying to gather information about some topics that you suggested, magkukuwento muna ako ng konti tungkol sa isang gabi na nakalimutan ko na nagda-diet pala ako.

Hindi, loko lang…Actually, talagang sinadya kong pagbigyan ang sarili ko na kumain ng madami. Ang problema lang, dinner kasi, e…Di ba nga, huwag daw masyadong kumain nang sobra-sobra sa gabi at baka di matunawan?

Pero di ko na naisip yun.

Magkasama kami ni Bebong last week at nung isang dinner time, sabi namin sa isa’t-isa, “Kain tayo ng masarap!” Kasama din namin noon ang mom and dad ni Bebong.

Matagal na akong nasasarapan sa mga pagkain ng T.G.I.Friday’s. High school pa ‘ata ako nun, kumakain na kami dun ng mga classmates ko.

Tamang-tama, binigyan ako ni Tito Ronnie Henares ng gift certificate ng Friday’s, kaya di na kami namili ni Bebong ng ibang kakainan at dumiretso kami sa T.G.I.F. sa Serendra.

Bigyan ko kayo ng idea kunga gaano karami at kasarap ang food na kinain namin.

Sa sobrang busy minsan, nawawalan ng oras para sa mga simpleng dinner na ganito sa labas. Kaya naman, kapag nagkaroon ng panahon, sinusulit ko talaga.

To Tito Ronnie, thank you so much!!! Totoo nga ang sabi-sabi na “good food will make you happy!”

Mga ka-chuva chika na PEPsters, minsan, kita tayo sa T.G.I.F. ha. =)

Mga PEPsters, ako’y muling nagbabalik para kayo ay handugan ng mga kwento sa bagay-bagay na nangyayari sa akin at sa kapaligiran. Naks! Serious ba??. Hahaha!

Last month, naging very busy ako sa pag-promote ng dalawang bagay: I.T.A.L.Y. at Jolina Destiny. Araw-araw, mula umaga hanggang gabi, nasa trabaho ako. Bukod kasi sa movie at album promo, andun yung regular shows na Unang Hirit, SOP, Dear Friend at Working President. Isama pa ang mga ibang schedules tulad ng pictorial for Sundance, events for eBay.ph at mga out-of-town raket. ‘Tsaka naman sumabay na nasira ang computer ko! Haaaaay!

Pero hindi nawala ang ngiti sa puso ko. Sa lahat ng nanood ng I.T.A.L.Y., maraming, maraming, maraming salamat. Natutuwa ako na lahat halos ng nabasa kong review tungkol sa movie ay positive. Thank you soooooo much!!!

Sa lahat ng nag-comment dito sa blog ko, especially yung mga ipinagtanggol ako, mahal ko kayo! Sana ma-meet ko kayo lahat para personal akong magpasalamat.

Matagal din akong di nakapag-update ng entry ko sa PEP…now, I’M BACK!

SEPTEMBER 27. Umalis ako papuntang Taiwan, kasama sina Christian Bautista, Tuesday Vargas at Rivermaya. Yung show namin doon ay para sa launching ng IDD call ng Globe at third year anniversary ng partnership ng Taiwan mobile at ng Globe. Free show yun para sa mga kababayan natin doon. Na-excite ako kasi madami na naman akong na-meet na OFW! Mabuhay kayo!!!

Saturday ng umaga kami dumating doon.

Dumiretso kami ng hotel, nagpahinga ng dalawang oras, at nagpunta na agad sa venue para mag-rehearse at sa blocking.

Nung mga bandang 6:00 p.m. na, kailangan na namin umalis ng venue dahil hanggang 6:00 p.m. lang pala naka-book ang schedule ng rehearsal namin. Kaya dumiretso kami sa pinakamalapit na mall doon at kumain. Sinabay ko na rin ang pag-shopping ng konti.

PERO…
Habang kami ay nasa kalagitnaan ng pag-iikot, ibinalita sa amin na cancelled ang show! City hall daw mismo ang nagpa-cancel dahil may bagyong malakas. Wala kaming nagawa dahil wala sa amin ang may kagustuhan na bumagyo. Sayang naman yung hinanda kong outfit!

Sa ngayon, inaayos ulit ang mga schedule namin para bumalik doon at ituloy ang show dahil madami raw nag-aabang.

Taiwan, diyan ka lang at MAGBABALIK KAMI!!!

Thank you nga pala sa aking Daddy sa ilang mga pictures dito. Meron ding mga shots na ako ang kumuha.

Eto na naman ako para sa chuva chika!

Kung may gusto kayong topic, let me know para mapag-chuva chikahan natin.

CHIKA NA!!!

Naisip ko na ituloy ang kuwento tungkol sa shooting ng movie namin na malapit na malapit nang ipalabas. ‘Kala niyo, tapos na ang chikahan tungkol dito ‘no? Naku, kung pagsasama-samahin ko lahat ng anecdotes na maaalala, baka makagawa ako ng nobela. Hahahaha!

Mula nug dumating kami mula sa Europe, after more than one month, nag-resume na ang shooting ng movie namin. Pero ngayon, dito na sa Pilipinas ang mga eksena. Marami kasing dapat kunan dito. Natagalan ang pag-resume ng shooting kasi may kanya-kanya din kaming commitments na kailangang gawin, lalo na si direk Mark na nagpunta pa ng Dubai para sa Asero.

First location: MANILA BAY

7:00 a.m. ang call time ko sa set. May kalayuan ang Roxas Blvd. sa Commonwealth, kung saan ako nakatira kaya umalis ako ng bahay ng 5:30 a.m. dahil ayokong ma-late. Pagpatak kasi ng 6:30 a.m., nagiging traffic na sa lugar namin, kaya 6:30 a.m. ako nakarating sa set at nandun na ang ibang crew para mag-set up.

Nang matapos akon mag-make up, wala pa ang iba kaya hangga’t may pagkakataong makatulog, natulog talaga ako para ‘pag game na,  ready na ako. Apat ang location namin buong araw kaya buti nang may energy para laban lang ng laban, di ba!

Wish namin lahat: Huwag umulan. Pero nag-wish din ako na sana naman, ‘wag din masyadong mainit kasi nakakahilo yun.

Pero di natupad ang wish ko, sobrang init na nung nag-start kami.

Second location: LIWASANG RAJA SULAYMAN

Third location: ISTASYON NG BACLARAN

Enjoy na enjoy ako sa location na ito. Dami kong nakitang mga tinda sa paligid. Trivia lang ha, alam niyo ba na isa sa mga gusto kong magawa na di ko pa magawa-gawa ay ang lumibot at mamili sa Divisoria at Baclaran. Ang daming puwedeng mabili na kung anu-ano. Yun lang, gusto ko lang i-share. Hahahahaha!

Ito ang mga nakita ko:

Ito naman nung shooting na kami:

Fourth location: DAPITAN (Des’ house)

Share ko lang sa inyo yung parts nung bahay. Tuwang-tuwa kasi ako dahil antique ito at lahat ng kagamitan.

Habang nagse-set up sila, nakatulog ako. Parang napagod ako sa init nung tanghali. Nakatulog ako ng mga bandang 3:00 p.m. at paggising ko, 7:00 p.m. na! Inilawan kasi yung buong bahay, at ang eksena pala, e, puro night effect. Buti nakatulog ako nang bongga.

Sila ang mahal kong pamilya sa pelikula. Ang tatay at mga kapatid ko.

Masaya ako sa mga eksenang ginawa namin. Masarap kasama sa trabaho si tito Pen kasi napaka-professional niya at nakakatawa din siya off-cam. Napaka-kuwela! Pati mga kapatid ko sa istorya, kuwela din. Akalain mo ba namang ako ang pinakamatanda sa kanila. Hahaha!

Umuwi ako nang walang pagod na naramdaman.

Naranasan niyo na ba yung nagising kayo ng isang umaga at parang gustung-gusto niyong mag-shopping?

At kahit di niyo pa alam kung ano ang bibilhin ay kating-kati kayong gumastos at nasa mood talaga na mamili?

‘Yan ang naramdaman ko nung isang araw. Ang naging problema ko, day off ang driver namin at coding ang sasakyan. Hay, kung kelan pa naman nasa shopping mood ako.

Bigla kong naisip ang hassle-free na online shopping. Kaya binuksan ko ang computer ko at nag-log-in ako sa www.eBay.ph. Ora mismo, para na rin akong naglibot sa mall. Imagine, nakaupo ka lang at papindot-pindot lang sa computer.

Ang usual misconception ng tao ay puro second-hand o used lang ang mabibili online. Pero ang dami pala!!! May brand new at hard to find…name it and you’ll have it!

Napakadali lang nito. Pumunta sa website ng eBay, ‘tapos mag-register. Walang saysay ang shopping niyo kung hindi kayo naka-register. ‘Pag naka-register na kayo, search na agad ng kahit na anong feel n’yong bilhin.

Maraming categories ang puwedeng pagpilian: antiques, books, cameras and photos, cell phones and home phones, clothing, shoes and accessories, coins and currency, collectibles, computers and networking, consumer electronics, entertainment, health and beauty, home and garden, jewelry and watches, real estate, sports, stamps, toys and hobbies, vehicle and motors, and everything else. Naku! Sa dami ng categories, ewan ko na lang kung hindi nyo pa mahanap diyan yung gusto nyo. Ang dami-dami! Ang saya-saya!

At ang napili kong category ay Computers and Networks. Ang item na tinignan ko ay tadaaaa…laptop! At ito ang nabili ko.

Ang napaka-cute na maliit na computer. Very handy. Kahit saan, nadadala ko.

May tip ako para siguradong maganda at maayos ang inyong transaction. Piliin ang seller na may mataas ang number ng star o may nakalagay na power seller sa tabi ng username. Ang ibig sabihin nung mga stars na yun, ganun kadami ang positive feedbacks niya as seller sa eBay. Pag ganun, mapagkakatiwalaan ang seller na ito at panigurado na dekalidad ang nabili ninyo.

Mas maganda din kung makikipag-communicate kayo sa seller para matanong ang iba pang concerns sa pagbili. Ang nakakatuwa, halos lahat ng seller ay mababait. Yung ibang seller nga na nakilala ko, naging suki na nila ako.

May option rin kayo para mag-bid sa isang item na gusto ninyo. Halimbawa, may isang bagay kayo na gustung- gusto niyo na pero wala pang nakalagay na “buy it now,” ibig sabihin, kailangan niyo munang mag-bid kasi maraming may gusto ng item na yun. Pero laging tandaan na kung di pa kayo masyadong sure sa feelings niyo sa item o di pa kayo sigurado kung gusto niyo ngang bilin o hindi, huwag mag-bid. Once you bid for the item, it means you’re ready to buy it when the seller decides to put “buy it now.” Kung may alinlangan pa sa pagbili ng item, may option ding “watch the item” lang. Kumbaga, nag-aabang lang kayo na pag sigurado na gusto niyo na bilhin, go na! Buy it na!

At kung mahilig kang chumika, may discussion board dito na puwedeng mag-usap-usap ang mga online shoppers at sellers. May bonding events pa nga ang community.
Nakakaaliw ‘no! Tingin ko, papatok din sa iyo ang online shopping kaya mag-register na. Nakapamili ka na, nag-enjoy ka pa!